Blog van een pastor

Beste lezers/bezoekers van onze website,
Met enige regelmaat hoor ik mensen om mij heen vragen: wat doet nu eigenlijk een pastor? Meer dan eens aangevuld met het grapje: mijn kind wil ook graag past(o)r worden…. Dan hoeft ze alleen op zondag te werken!
Het is ook waar dat veel parochianen in onze katholieke kerk de pastores steeds meer op afstand ervaren. Ze bedoelen daarmee dat er elke week een andere pastor de vieringen verzorgt. Daarmee is de mogelijkheid en de kans veel kleiner geworden om een band op te bouwen met een en dezelfde persoon zoals dat vroeger natuurlijk wel het geval is.
Vandaar dit initiatief…. Eigenlijk heeft het een tweeledig doel.
Als eerste om wat meer bekendheid te geven aan het dagelijks werk van een van uw eigen pastores, en als tweede de mogelijkheid, via onze website, met elkaar in contact te blijven. Ik heb mij voorgenomen om met enige regelmaat (het voornemen is een maal per week op een vrijdag) u mee te nemen in dat wat er speelt binnen onze parochie en waar ik mee bezig ben geweest. Ik lees heel graag uw reacties op mijn blog tegemoet, tot gauw….
Pastor Evelien

Blog 2 mei 2016

Als ‘extra’ hebben wij als pastores vieringen door de week op de verschillende locaties in onze 3 parochies. Ze zijn bedoeld voor mensen die niet meer in staat zijn een gewone zondagviering in een van onze kerklocaties bij te wonen. Maar al met al zijn dat er best heel veel! Onder andere in verzorgings- of verpleeghuizen maar ook in onze kerklocaties. De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat het meestal mijn priester collegae zijn die deze vieringen verzorgen. Dat komt omdat wij (pastoraalteam) denken dat de mensen die we in deze vieringen mogen begroeten, een Eucharistieviering het fijnste vinden. Maar door allerlei oorzaken lukt het niet altijd dat een priester de viering verzorgd. Dus mag ik ook met enige regelmaat een viering door de week verzorgen. Een ‘Woord en Communieviering’ is het dan meestal en soms een gebedsviering. “Vroeger ging ik alleen naar de kerk als een priester voorging”, vertelde een mevrouw mij onlangs toen ik mijn collega mocht vervangen. “Waarom weet ik eigenlijk ook niet zo goed. Het was gewoon omdat ik dat zo gewend was van vroeger.” En daar is ook helemaal niets mis mee. De stap die wij als kerkprovincie in relatief korte tijd (historisch gezien) hebben gemaakt, is ook niet niks! Van alleen Eucharistievieringen met (veel) priesters naar Woord & Communievieringen met pastoraal werkers die door de Bisschop de zending hebben gekregen. Eerst alleen mannen (vaak met een opleiding op het seminarie) maar ook al gauw andere mannen en vrouwen die zich geroepen voelden. Tegenwoordig hebben we ook vieringen waarin de eigen parochianen voorganger zijn. Voor een heleboel mensen is dat best lastig om mee te maken. Ze hebben er moeite mee. Soms uit geloofsovertuiging maar meestal omdat veel mensen het gewoon niet gewend waren van vroeger. En het oude spreekwoord werkt ook hier: onbekend maakt onbemind.
Nu is het natuurlijk al een behoorlijk aantal jaren gebruikelijk in Nederland dat er Woord en Communievieringen zijn. Maar juist in de ‘door-de-weekse’ vieringen kom je mensen tegen die door hun leeftijd of lichamelijke omstandigheid niet meer de keus hebben die ze vroeger nog wel hadden. En dat levert mooie, maar ook soms pijnlijke gesprekken op. Mensen die vertellen van hun gevoel van gemis en verlatenheid. Van eenzaamheid en ‘weggestopt’ zijn. Maar ook van prachtige verhalen van mensen die juist door die vieringen ervaren dat ze weer gezien worden. Dat ze ertoe doen dat voorganger de moeite neemt om helemaal naar hen toe te komen. Welke voorganger dan ook!!
Ik heb wat betreft het geloof of de overtuiging van ‘oudere’ parochianen meestal een zekere clementie of respect, hoe je het noemen wilt. Ik zal zeker niet beginnen over de theologische achtergrond van de keuze tot ‘leken’ voorgangers en de waarde daarvan! Of over de moeilijkheid van het tekort aan mannen die priester willen worden. Het is alleen nog maar goed er te zijn. Om de verhalen te horen en mensen nabij te mogen zijn.. Wat hun (eerdere) overtuigingen of ideeën over de kerk of over de pastor dan ook mogen zijn! Want immers, onze Blijde Boodschap verbindt …

Pastor Evelien

Meer blog in het archief

Blog van een pastor

Reacties zijn gesloten.